Emerytura państwowa (State Pension)

Podstawowa emerytura państwowa (Basic State Pension)

Wszyscy pracownicy (Employee) i samozatrudnieni (Self-employed) w Wielkiej Brytanii są zobowiązani do płacenia składki na ubezpieczenie społeczne (National Insurance Contribution), która po osiągnięciu przez nich wieku emerytalnego (State Pension Age), daje prawo do podstawowej emerytury państwowej (Basic State Pension). Podstawowa emerytura państwowa (Basic State Pension) jest świadczeniem administrowanym i wypłacanym przez brytyjski rząd.

W roku podatkowym 2009-2010, pełna stawka podstawowej emerytury państwowej wynosiła tygodniowo £95,25 dla osób samotnych i £152,30 dla małżeństw. Stawkę pełnej emerytury państwowej ustala rząd każdego roku w kwietniu. W praktyce tygodniowa stawka emerytury państwowej zależy przede wszystkim od współczynnika inflacji, o który jest corocznie zwiększana.

Wysokość emerytury państwowej w przypadku konkretnej osoby, zależy od ilości lat podatkowych, w których płaciła pełną składkę na ubezpieczenie społeczne (NIC: National Insurance Company). Zobacz więcej o na temat ubezpieczenia społecznego (National Insurance) i składki na ubezpieczenie społeczne (National Insurance Contribution).
Wysokość zarobków i tym samym płaconej składki na ubezpieczenie społeczne nie ma wpływu na wymiar podstawowej emerytury państwowej (Basic State Pension). Podstawowa emerytura państwowa jest, bowiem świadczeniem ryczałtowym (flat rate), którego wysokość zależy od ilości lat, w których ubezpieczony odprowadzał pełną składkę na ubezpieczenia społeczne (NIC).

Uprawnionymi do otrzymywania podstawowej emerytury państwowej, są osoby, które:

• Osiągnęły wiek emerytalny (State Pension Age), wynoszący obecnie 65 lat dla mężczyzn i 60,5 lat dla kobiet. W Wielkiej Brytanii nie ma możliwości uzyskania przedwczesnej emerytury.
  Od 6 kwietnia 2010, wiek emerytalny dla kobiet wzrasta corocznie o pół roku, aż do osiągnięcia poziomu wieku emerytalnego dla mężczyzn, czyli 65 lat.
  Tym samym, kobiety urodzone:
  • Przed 6 kwietnia 1950 roku, są uprawnione do emerytury po ukończeniu 60-go roku życia.
  • Po 5 kwietnia 1950, a przed 6 kwietnia 1955 osiągają wiek emerytalny między 60 i 65 rokiem życia.
  • Po 5 kwietnia 1955 roku będą mogły przejść na emeryturę dokładnie w dniu ukończenia 65 roku życia.
  Zgodnie z ustawą emerytalną z 2007 roku (Pensions Act 2007), między latami 2024 i 2046, wiek emerytalny dla kobiet i mężczyzn zostanie stopniowo podniesiony z 65 do 68 roku życia.
  Tym samym, zarówno mężczyźni jak i kobiety urodzone:
  • Między 6 kwietnia 1950 i 5 kwietnia 1978 osiągną wiek emerytalny między 60 i 68 rokiem życia.
  • Po 5 kwietnia 1978 przejdą na emeryturę w dniu ukończenia 68 roku życia.
  Zobacz, kiedy osiągniesz wiek emerytalny i nabędziesz praw do podstawowej emerytury państwowej (Basic State Pension)…
• Płaciły lub były traktowane jakby płaciły składkę na ubezpieczenie społeczne (NIC) przez odpowiednią (kwalifikowaną) ilość lat (Qualifying Year), przy czym:
  • Osoby, które osiągnęły wiek emerytalny przed 6 kwietnia 2010 roku, potrzebują 44 kwalifikowanych lat w przypadku mężczyzn i 39 lat w przypadku kobiet, aby otrzymać pełną podstawową emeryturę państwową w wysokości tygodniowo £95,25 dla osób samotnych i £152,30 dla małżeństw.
    Aby w ogóle otrzymać jakąkolwiek podstawową emeryturę państwową, osoby urodzone przed 6 kwietnia 2010 roku, muszą mieć przynajmniej jedną czwartą (25%) kwalifikowanych lat upoważniających do pełnej stawki, czyli około 11 lat dla mężczyzn i 10 lat dla kobiet.
  • Kobiety urodzone po 5 kwietnia 1950 roku i mężczyźni urodzeni po 5 kwietnia 1945 roku, muszą posiadać 30 kwalifikowanych lat, aby otrzymać pełną podstawową emeryturę państwową w wysokości tygodniowo £95,25 dla osób samotnych i £152,30 dla małżeństw.
    Każdy pełny rok podatkowy, w którym osoby tej kategorii płaciły składkę na ubezpieczenie społeczne (NIC), jest liczony jako 1/30 wysokości podstawowej emerytury państwowej. Innymi słowy, emerytura jest obniżana proporcjonalnie, jeżeli dana osoba płaciła składki na ubezpieczenie społeczne (NIC) krócej niż 30 lat podatkowych.
    Tym samym, najniższą emeryturę państwową można otrzymać już po roku płacenia składki na ubezpieczenie społeczne (NIC). Po 15 latach odprowadzania składki na ubezpieczenie społeczne, podstawowa emerytura państwowa wynosi połowę pełnej stawki.

  Podstawowa emerytura państwowa (Basic State Pension) nie jest przyznawana automatycznie po osiągnięciu wieku emerytalnego. Należy o nią formalnie wystąpić. W tym celu, Centrum do spraw Emerytur (Pension Service) zazwyczaj powiadamia uprawnionych z czteromiesięcznym wyprzedzeniem, o dacie, kiedy mogą wystąpić o przyznanie podstawowej emerytury państwowej.

  Emeryci nie płacą składki na ubezpieczenie społeczne (NIC), nawet, jeżeli równolegle z pobieraniem emerytury, dalej pracują zawodowo. Emeryci płacą natomiast podatek dochodowych (Income Tax), jeżeli ich dochody z emerytury i innych źródeł, w tym pracy najemnej lub samozatrudnienia, przekroczą osobistą kwotę zwolnioną z podatku (Tax-free Allowance). Zobacz więcej na temat osobistej kwoty wolnej od podatku…

  Osoby, które po osiągnięciu wieku emerytalnego, decydują się dalej pracować, mogą przesunąć moment przejścia na emeryturę lub pobierać emeryturę równolegle z zarobkami. To ostatnie rozwiązanie może mieć poważne konsekwencje podatkowe, ponieważ przychody z zatrudnienia i samozatrudnienia oraz z emerytury tworzą dochód podlegający opodatkowaniu z tytułu podatku dochodowego (Income Tax).

  Łączenie pracy zawodowej lub samozatrudnienia z emeryturą bywa podatkowo trudnym przedsięwzięciem, dlatego w takich sytuacjach polecamy usługi naszego profesjonalnego biura księgowego. Wystarczy kontakt z Capital Business Links Ltd pod numerem telefonu 0208 567 994 lub adresem email, aby uzyskać odpowiednią pomoc i radę.

   

• Osiągnęli wiek emerytalny, podobnie jak w przypadku podstawowej emerytury państwowej (Basic State Pension), oraz
• Płacili składkę klasy 1 na ubezpieczenie społeczne (Class 1 National Insurance Contribution).

System dodatkowej emerytury państwowej nie obejmuje samozatrudnionych (Self-employed).

Wysokość dodatkowej emerytury państwowej zależy od wysokości zarobków i składki płaconej na ubezpieczenie społeczne (NIC).

Do kwietnia 2002 roku, dodatkową emeryturę państwową określano jako system emerytalny powiązany z zarobkami (SERPS: State Earnings-Related Pension Scheme). Uprawnionymi do emerytury powiązanej z zarobkami, są osoby, które między 1 kwietnia 1978 i 5 kwietnia 2002 przynajmniej przez jeden rok, opłacały składki na krajowe ubezpieczenie społeczne klasy 2 (Class 2 National Insurance Contribution).

6 kwietnia program emerytalny powiązany z zarobkami (SERPS) został zastąpiony przez system drugiej emerytury państwowej (State Second Pension). Dodatkowa emerytura wypracowana w ramach SERPS, została przejęta przez nowych system.

Uprawnienia do drugiej emerytury państwowej (State Second Pension) rozpatruje się w momencie, kiedy dana osoba osiąga wiek emerytalny i składa wniosek o przyznanie podstawowej emerytury państwowej (Basic State Pension). W tym momencie, Centrum do spraw Emerytur (Pension Service) przesyła wnioskodawcy formularze, które należy wypełnić, aby ubiegać się o drugą (dodatkową) emeryturę państwową.

Po śmierci jednego z małżonków lub partnerów cywilnych, drugi jest uprawniony do przejęcia 50% dodatkowej emerytury państwowej zmarłego.

Pracobiorcy (Employee), którzy opłacają składkę na emeryturę zakładową (Company Pension) lub emeryturę indywidualną (Personal Pension) są całkowicie lub częściowo wyłączeni (contracted out) z systemu dodatkowej emerytury państwowej. W zamian otrzymują rekompensatę w zależności od rodzaju systemu emerytalnego, który wybrali, a mianowicie w przypadku:

• Emerytury zakładowej (Company Pension, Occupational Pension) zarówno ubezpieczony pracobiorca (Employee) jak i pracodawca (Employer), który utworzył system zakładowej emerytury, płacą mniejszą składkę na ubezpieczenie społeczne (NIC).
• Emerytury prywatnej (Personal Pension), ubezpieczony płaci wprawdzie pełną składkę ubezpieczenia społecznego (NIC), ale rząd pokrywa część jego składki odprowadzanej z tytułu prywatnego ubezpieczenia.

Od 6 kwietnia 2012 takie rozwiązanie nie będzie już możliwe, ponieważ składka na dodatkową emeryturę państwową stanie się obowiązkowa.

Wyrównanie emerytury (Pension Credit)

Osoby w wieku emerytalnym, o niskich dochodach, mogą ubiegać się o wyrównanie emerytury (Pension Credit). Jest to dodatkowy, cotygodniowy zasiłek, którego wysokość zależy od dochodów ze świadczeń emerytalnych.

Istnieją dwa rodzaje wyrównania emerytury, zwanego również kredytem emerytalnym (Pension Credit):

• Wyrównanie gwarantowane (Guarantee Credit) do poziomu dochodu minimalnego, który obecnie wynosi tygodniowo £132,60 na osobę lub £202,40 na małżeństwo lub związek cywilny. Kwoty te są wyższe w przypadku osób niepełnosprawnych (Disabled), opiekujących się innymi (Carer) lub przykładowo spłacających kredyt hipoteczny.
• Wyrównanie oszczędnościowe (Savings Credit), które można uzyskać jedynie razem z wyrównaniem gwarantowanym. Wyrównanie oszczędnościowe przysługuje osobom powyżej 65 roku życia, które w formie oszczędności lub drugiej emerytury, zabezpieczyły swoje świadczenia emerytalne i których tygodniowe dochody nie przekraczają £184 w przypadku osób samotnych i £270 w przypadku małżeństw lub związków cywilnych.
  Obecnie wyrównanie oszczędnościowo wynosi tygodniowo do £20,52 dla osób samotnych i £27,09 dla małżeństw i związków cywilnych.